Szukaj produktu
Pstrąg
Pstrąg – zwyczajowa nazwa kilku drapieżnych ryb z rodziny łososiowatych (Salmonidae), zasiedlających słodkie wody o bystrym prądzie, zwłaszcza górne odcinki rzek. Grupa ta obejmuje blisko spokrewnione gatunki i podgatunki lub ekologiczne formy ryb anadromicznych, mające oliwkowobrunatny grzbiet, boki złotawe z czarnymi plamkami i srebrzysty brzuch. W krajach anglosaskich określane są nazwą trout, a w niemieckojęzycznych – Die Forelle. W języku polskim formy wędrowne tych samych gatunków lub podgatunków określane są zazwyczaj jako "trocie". Pstrągi są cenionymi rybami konsumpcyjnymi. Są hodowane w gospodarstwach rybackich, wprowadzane do rzek i jezior. Przez wędkarzy są uważane za atrakcyjne ryby sportowe. Od nazwy tej grupy ryb pochodzi nazwa jednej z tzw. krain rybnych rzek – kraina pstrąga.
W Polsce występują:
* pstrąg potokowy (Salmo trutta m. fario) – słodkowodna odmiana troci atlantyckiej (S. t. trutta),
* pstrąg tęczowy (Oncorhynchus mykiss) – gatunek obejmujący formę wędrowną i słodkowodną,
* pstrąg źródlany (Salvelinus fontinalis) – gatunek słodkowodny.
Pstrągi występują zwykle w zimnych, przejrzystych strumieniach i jeziorach. Naturalny obszar ich występowania obejmuje półkulę północną: Europę, Azję Północną oraz Amerykę Północną. Kilka gatunków zostało sztucznie wprowadzonych do wielu krajów świata, w tym do Australii i Nowej Zelandii, gdzie często wypierają rodzime gatunki ryb.
Odizolowane populacje często tak bardzo różnią się kształtem i ubarwieniem, że opisano je jako odrębne gatunki, jednak badania genetyczne wykazują, że liczba gatunków jest znacznie mniejsza niż wynikałoby to z różnic morfologicznych.
Pstrąg tęczowy jest gatunkiem najbardziej udomowionym przez człowieka i najczęściej hodowanym w celach konsumpcyjnych. W Polsce najwięcej hodowli pstrąga tęczowego znajduje się na Pomorzu. Pstrąg potokowy jest hodowany głównie w celu zarybiania rzek o charakterze górskim.
• Występowanie: oba gatunki żyją w rzekach górskich oraz górnych odcinkach rzek średnich nizinnych. W Polsce najczęściej można je spotkać w południowej i północnej części kraju, wodach: Beskidów, Tatr, Sudetów, Dolnego Śląska, Rudawy, Przemszy, Jury Krakowsko-Częstochowskiej oraz Pomorza Zachodniego i Środkowego, Warmi i Mazur.
• Morfologia: pstrąg ma ciało o kształcie torpedowatym - ułatwiającym życie w wartkim prądzie rzeki, w zależności od charakteru wody mniej lub bardziej wygrzbiecone i bocznie spłaszczone, z szerokim trzonem ogonowym. Pstrąg ma bardzo zmienne ubarwienie - najczęściej od zielonkawego do brązowawego, zależy od miejsca jego przebywania. Młode osobniki mają duże, wyraźnie niebieskoszare plamy na bokach, natomiast dorosłe liczne, czarne i czerwone kropki oraz żółtobiały lub żółty brzuch. Tylny brzeg płetwy ogonowej jest u młodych ryb owalnie wcięty, z kolei u dorosłych prawie prosty. Dojrzałe samce pstrąga mają często hakowato zagiętą ku górze szczękę dolną i dłuższą głowę niż samice. Łuski drobne. Przeciętne osobniki mierzą 20-40, maksymalnie 50 cm.
Pstrąg tęczowy ma wydłużone, bocznie nieco spłaszczone ciało o szerokim trzonie ogonowym. Pomiędzy płetwą grzbietową i ogonową występuje płetwa tłuszczowa. Głowa o tępo zakończonym, szeroko wyciętym pysku, podobnie jak ciało i płetwy, usiana jest wieloma, czarnymi plamami i kropkami. Po bokach ryby biegnie szeroka czerwonawa wstęga. Jej ubarwienie jest zależne od wieku i miejsca przebywania. Najczęściej boki osobników są srebrne, a grzbiet - niebieskoszary lub zielonoszary. Pstrąg tęczowy wyróżnia się także charakterystyczną, różową wstęgą biegnąca wzdłuż linii bocznej oraz zawsze czarnymi plamkami na bokach i płetwach. Przeciętnie pstrąg osiąga długość: 40-60 cm, maksymalnie do 145 cm.
• Żerowanie: pstrąg jest typowym drapieżnikiem. Młode osobniki pstrąga potokowego zjadają larwy owadów i skorupiaki, dorosłe głównie ryby i owady. Często przechodzą na pokarm sezonowy, i np. wczesną wiosną bardzo chętnie zjadają świeżo wybudzone ze snu zimowego żaby. W maju pstrąg odżywia się jętką majową, natomiast w lipcu i sierpniu - głównie małymi rybami, takimi jak: cierniki, głowacze, słonecznice.
Podstawą jadłospisu pstrąga tęczowego są również owady i ich larwy. Wiosną żywią się jętkami i ważkami, jesienią - owadami zaniesionymi pod wodę przez wiatr. Zjadają też małe ryby, żaby, kijanki oraz robaki.
• Rozmnażanie: do tarła pstrąg potokowy przystępuje jesienią, podejmując krótkie, z reguły kilkukilometrowe, wędrówki do niewielkich dopływów ze żwirowym dnem. Do zagłębień w piasku samice składają od 1000 do 1500 jaj koloru żółtopomarańczowego, z których potomstwo wylęga się po kilku miesiącach. Larwy tuż po wylęgu mają duży woreczek żółtkowy.
Tarło pstrąga tęczowego odbywa się w różnym okresie i ciągnie się od grudnia do maja. W dnie rzeki samica wraz z samcem wykopują uderzeniami ogona dużą jamę, w którą samica składa od 1600 do 2000 ziaren ikry.
• Pstrąg okres ochronny: w przypadku pstrąga potokowego od 1 września do 31 stycznia w rzece Wiśle i jej dopływach od jej źródeł do ujścia rzeki San, w rzece San i jej dopływach oraz w rzece Odrze i jej dopływach od granicy państwowej z Republiką Czeską do ujścia rzeki Bystrzycy oraz w rzece Bystrzycy i jej dopływach. W pozostałych wodach od 1 września do 31 grudnia. Okres ochronny dla pstrąga tęczowego nie obowiązuje.
• Pstrąg wymiar ochronny: dla pstrąga potokowego - o 25 cm w Wiśle i jej dopływach od jej źródeł do ujścia Sanu, w Odrze i jej dopływach do granicy państwowej z Republiką Czeską do ujścia rzeki Bystrzycy oraz w Bystrzycy i jej dopływach. W pozostałych wodach -do 30 cm. Brak wymiaru ochronnego dla pstrąga tęczowego.
• Pstrąg dobowy limit połowu: pstrąg potokowy - 3 szt. * razem z boleniem, karpiem, lipieniem, amurem, sandaczem, szczupakiem, brzaną. Pstrąga tęczowy – 4 szt.
• Pstrąg rekord Polski: pstrąg potokowy - 5,3 kg (Wiadomości Wędkarskie), 79 cm – 2004 r. (Wędkarski Świat), pstrąg tęczowy - 84 cm – 2005 r. (Wędkarski Świat).
W Polsce występują:
* pstrąg potokowy (Salmo trutta m. fario) – słodkowodna odmiana troci atlantyckiej (S. t. trutta),
* pstrąg tęczowy (Oncorhynchus mykiss) – gatunek obejmujący formę wędrowną i słodkowodną,
* pstrąg źródlany (Salvelinus fontinalis) – gatunek słodkowodny.
Pstrągi występują zwykle w zimnych, przejrzystych strumieniach i jeziorach. Naturalny obszar ich występowania obejmuje półkulę północną: Europę, Azję Północną oraz Amerykę Północną. Kilka gatunków zostało sztucznie wprowadzonych do wielu krajów świata, w tym do Australii i Nowej Zelandii, gdzie często wypierają rodzime gatunki ryb.
Odizolowane populacje często tak bardzo różnią się kształtem i ubarwieniem, że opisano je jako odrębne gatunki, jednak badania genetyczne wykazują, że liczba gatunków jest znacznie mniejsza niż wynikałoby to z różnic morfologicznych.
Pstrąg tęczowy jest gatunkiem najbardziej udomowionym przez człowieka i najczęściej hodowanym w celach konsumpcyjnych. W Polsce najwięcej hodowli pstrąga tęczowego znajduje się na Pomorzu. Pstrąg potokowy jest hodowany głównie w celu zarybiania rzek o charakterze górskim.
• Występowanie: oba gatunki żyją w rzekach górskich oraz górnych odcinkach rzek średnich nizinnych. W Polsce najczęściej można je spotkać w południowej i północnej części kraju, wodach: Beskidów, Tatr, Sudetów, Dolnego Śląska, Rudawy, Przemszy, Jury Krakowsko-Częstochowskiej oraz Pomorza Zachodniego i Środkowego, Warmi i Mazur.
• Morfologia: pstrąg ma ciało o kształcie torpedowatym - ułatwiającym życie w wartkim prądzie rzeki, w zależności od charakteru wody mniej lub bardziej wygrzbiecone i bocznie spłaszczone, z szerokim trzonem ogonowym. Pstrąg ma bardzo zmienne ubarwienie - najczęściej od zielonkawego do brązowawego, zależy od miejsca jego przebywania. Młode osobniki mają duże, wyraźnie niebieskoszare plamy na bokach, natomiast dorosłe liczne, czarne i czerwone kropki oraz żółtobiały lub żółty brzuch. Tylny brzeg płetwy ogonowej jest u młodych ryb owalnie wcięty, z kolei u dorosłych prawie prosty. Dojrzałe samce pstrąga mają często hakowato zagiętą ku górze szczękę dolną i dłuższą głowę niż samice. Łuski drobne. Przeciętne osobniki mierzą 20-40, maksymalnie 50 cm.
Pstrąg tęczowy ma wydłużone, bocznie nieco spłaszczone ciało o szerokim trzonie ogonowym. Pomiędzy płetwą grzbietową i ogonową występuje płetwa tłuszczowa. Głowa o tępo zakończonym, szeroko wyciętym pysku, podobnie jak ciało i płetwy, usiana jest wieloma, czarnymi plamami i kropkami. Po bokach ryby biegnie szeroka czerwonawa wstęga. Jej ubarwienie jest zależne od wieku i miejsca przebywania. Najczęściej boki osobników są srebrne, a grzbiet - niebieskoszary lub zielonoszary. Pstrąg tęczowy wyróżnia się także charakterystyczną, różową wstęgą biegnąca wzdłuż linii bocznej oraz zawsze czarnymi plamkami na bokach i płetwach. Przeciętnie pstrąg osiąga długość: 40-60 cm, maksymalnie do 145 cm.
• Żerowanie: pstrąg jest typowym drapieżnikiem. Młode osobniki pstrąga potokowego zjadają larwy owadów i skorupiaki, dorosłe głównie ryby i owady. Często przechodzą na pokarm sezonowy, i np. wczesną wiosną bardzo chętnie zjadają świeżo wybudzone ze snu zimowego żaby. W maju pstrąg odżywia się jętką majową, natomiast w lipcu i sierpniu - głównie małymi rybami, takimi jak: cierniki, głowacze, słonecznice.
Podstawą jadłospisu pstrąga tęczowego są również owady i ich larwy. Wiosną żywią się jętkami i ważkami, jesienią - owadami zaniesionymi pod wodę przez wiatr. Zjadają też małe ryby, żaby, kijanki oraz robaki.
• Rozmnażanie: do tarła pstrąg potokowy przystępuje jesienią, podejmując krótkie, z reguły kilkukilometrowe, wędrówki do niewielkich dopływów ze żwirowym dnem. Do zagłębień w piasku samice składają od 1000 do 1500 jaj koloru żółtopomarańczowego, z których potomstwo wylęga się po kilku miesiącach. Larwy tuż po wylęgu mają duży woreczek żółtkowy.
Tarło pstrąga tęczowego odbywa się w różnym okresie i ciągnie się od grudnia do maja. W dnie rzeki samica wraz z samcem wykopują uderzeniami ogona dużą jamę, w którą samica składa od 1600 do 2000 ziaren ikry.
• Pstrąg okres ochronny: w przypadku pstrąga potokowego od 1 września do 31 stycznia w rzece Wiśle i jej dopływach od jej źródeł do ujścia rzeki San, w rzece San i jej dopływach oraz w rzece Odrze i jej dopływach od granicy państwowej z Republiką Czeską do ujścia rzeki Bystrzycy oraz w rzece Bystrzycy i jej dopływach. W pozostałych wodach od 1 września do 31 grudnia. Okres ochronny dla pstrąga tęczowego nie obowiązuje.
• Pstrąg wymiar ochronny: dla pstrąga potokowego - o 25 cm w Wiśle i jej dopływach od jej źródeł do ujścia Sanu, w Odrze i jej dopływach do granicy państwowej z Republiką Czeską do ujścia rzeki Bystrzycy oraz w Bystrzycy i jej dopływach. W pozostałych wodach -do 30 cm. Brak wymiaru ochronnego dla pstrąga tęczowego.
• Pstrąg dobowy limit połowu: pstrąg potokowy - 3 szt. * razem z boleniem, karpiem, lipieniem, amurem, sandaczem, szczupakiem, brzaną. Pstrąga tęczowy – 4 szt.
• Pstrąg rekord Polski: pstrąg potokowy - 5,3 kg (Wiadomości Wędkarskie), 79 cm – 2004 r. (Wędkarski Świat), pstrąg tęczowy - 84 cm – 2005 r. (Wędkarski Świat).
Zobacz przepisy w których występuje składnik: Pstrąg
dodaj nowy przepis z wykorzystaniem Pstrąg
Nowe foto recenzje