Szukaj produktu
Imbir
Imbir (zingiber officinale) - giung
Młody korzeń tropikalnej rośliny, powszechnie stosowany w kuchni chińskiej. Przysmażony imbir, cebula i czosnek tworzą podstawę większości dań azjatyckich. Potrawy nabierają dzięki niemu słodyczy i wyraźnie palącego smaku. Cały iusmażony imbir nie powinien być włóknisty, gdyż to wskazuje, że w porze zbioru był przejrzały. Do poludniowo-wschodniej Europy dotarł w starożytności jako jedna z pierwszych przypraw orientalnych. Rzymianie rozprowadzali go po całym swoim imperium. Świeży korzeń można przez rok przechowywać w torebce foliowej umieszczonej w lodówce; jeśli korzystamy z zamrażarki, korzeń imbiru możemy przechowywać jeszcze dłużej. Świeże kłącza obiera się lub zeskrobuje skórkę, kroi na małe kawałki, gotuje (dusi, smaży) razem z potrawą, albo też jak czosnek wyciska przez praskę. Można go także nabyć w postaci sproszkowanej. Imbir w proszku, ma ostry, intensywny zapach, jeżeli jest świeży i dobrej jakości. Najlepiej przechowywać go w zakręcanym słoiku ustawionym w chłodnym i ciemnym miejscu. Należy jednak pamiętać, że w Chinach prawie wcale nie używa się imbiru sproszkowanego, dlatego by uzyskać najlepszy efekt kulinarny należy stosować imbir świeży. Świeży imbir można nabyć w większości hipermarketów na stoisku ze świeżymi warzywami.
Cenniejsze pod każdym względem, są świeże kłącza imbiru. Można je mieć na bieżąco hodując roślinę w domu, imbir bowiem nadaje się do uprawy doniczkowej w naszych mieszkaniach. Należy hodować ją trzymając doniczkę na oknach wschodnich i zachodnich, by nie docierało do niej zbyt dużo światła.
* Ze względu na swoje silne działanie bakteriobójcze, dodatek imbiru zabezpiecza w pewnym stopniu potrawy przez zepsuciem.
* Ułatwia trawienie. Olejek zawarty w kłączu pobudza wydzielanie śliny i soku żołądkowego, działa żółciopędnie i rozkurczowo, leczy wzdęcia.
* Łagodzi mdłości (jest składnikiem leków przeciw chorobie lokomocyjnej), przeciwdziała wymiotom po narkozie i chemioterapii. Wzmaga apetyt.
* Zmniejsza agregację (zlepianie) płytek krwi, chroni więc przed tworzeniem się zakrzepów. Jest niezbędnym dodatkiem do menu osób z podwyższonym cholesterolem.
* Łagodzi bóle miesiączkowe. Warto też dodawać go do jedzenia, gdy tylko zauważymy pierwsze oznaki PMS.
* Leczy przeziębienia i przynosi ulgę chorym stawom, bo jest bogaty w substancje przeciwzapalne. Wchodzi w skład niektórych maści i plastrów rozgrzewających. Podczas masażu kilka kropli olejku imbirowego przynosi ulgę obolałym mięśniom.
* Leczy migreny - regularnie stosowany zmniejsza częstość i ilość ataków, łagodzi też towarzyszące im mdłości.
* Działa przeciwobrzękowo, bo zawarty w nim olejek eteryczny ma działanie moczopędne.
* Dba o jamę ustną. Ma działanie odkażające i odświeżające, pozostawia miły zapach w ustach. Leczy infekcje, pobudza wydzielanie śluzu. Warto płukać nim bolące gardło (do szklanki bardzo ciepłej wody wsypać 2 łyżeczki sproszkowanego imbiru).
* Zwiększa koncentrację i wydajność umysłową, bo poprawia ukrwienie mózgu. Odrobina sproszkowanego imbiru dodana do kawy, niweluje jej szkodliwe właściwości.
* Polepsza krążenie krwi, wspaniale rozgrzewa cały organizm. W medycynie chińskiej uchodzi za “gorący", powodujący ogień w ciele. Pobudza też organy płciowe. Tam, gdzie rośnie, czyli w tropikalnej Azji, używa się go jako afrodyzjak.
Uwaga : Imbir to bardzo ostra przyprawa, mająca drażniące działanie. Nie można się nią bezkarnie zajadać. Unikaj imbiru, jeśli jesteś w ciąży lub karmisz, chorujesz na przewlekłą chorobę przewodu pokarmowego, np. wrzody żołądka lub dwunastnicy, cierpisz na refluks żołądkowy.
W Polsce można kupić korzeń imbiru w całości i sproszkowany. W sklepach z orientalną żywnością dostępny jest imbir kandyzowany i marynowany - różowy i biały - który maczany w sosie sojowym jest dodatkiem np. do sushi. Warto poszukać aromatycznych cukierków i ciasteczek imbirowych. Na półkach sklepów z alkoholem znajdziemy wódkę i piwo imbirowe. Tego ostatniego nie mylmy jednak z “ginger ale”, popularnym napojem gazowanym stworzonym w Irlandii, u nas częściej występującym pod nazwą “canada dry". Na straganach w Chinach i Hongkongu oferowany jest imbir konserwowany - miękkie korzenia zatopione w zalewie z cukru.
Młody korzeń tropikalnej rośliny, powszechnie stosowany w kuchni chińskiej. Przysmażony imbir, cebula i czosnek tworzą podstawę większości dań azjatyckich. Potrawy nabierają dzięki niemu słodyczy i wyraźnie palącego smaku. Cały iusmażony imbir nie powinien być włóknisty, gdyż to wskazuje, że w porze zbioru był przejrzały. Do poludniowo-wschodniej Europy dotarł w starożytności jako jedna z pierwszych przypraw orientalnych. Rzymianie rozprowadzali go po całym swoim imperium. Świeży korzeń można przez rok przechowywać w torebce foliowej umieszczonej w lodówce; jeśli korzystamy z zamrażarki, korzeń imbiru możemy przechowywać jeszcze dłużej. Świeże kłącza obiera się lub zeskrobuje skórkę, kroi na małe kawałki, gotuje (dusi, smaży) razem z potrawą, albo też jak czosnek wyciska przez praskę. Można go także nabyć w postaci sproszkowanej. Imbir w proszku, ma ostry, intensywny zapach, jeżeli jest świeży i dobrej jakości. Najlepiej przechowywać go w zakręcanym słoiku ustawionym w chłodnym i ciemnym miejscu. Należy jednak pamiętać, że w Chinach prawie wcale nie używa się imbiru sproszkowanego, dlatego by uzyskać najlepszy efekt kulinarny należy stosować imbir świeży. Świeży imbir można nabyć w większości hipermarketów na stoisku ze świeżymi warzywami.
Cenniejsze pod każdym względem, są świeże kłącza imbiru. Można je mieć na bieżąco hodując roślinę w domu, imbir bowiem nadaje się do uprawy doniczkowej w naszych mieszkaniach. Należy hodować ją trzymając doniczkę na oknach wschodnich i zachodnich, by nie docierało do niej zbyt dużo światła.
* Ze względu na swoje silne działanie bakteriobójcze, dodatek imbiru zabezpiecza w pewnym stopniu potrawy przez zepsuciem.
* Ułatwia trawienie. Olejek zawarty w kłączu pobudza wydzielanie śliny i soku żołądkowego, działa żółciopędnie i rozkurczowo, leczy wzdęcia.
* Łagodzi mdłości (jest składnikiem leków przeciw chorobie lokomocyjnej), przeciwdziała wymiotom po narkozie i chemioterapii. Wzmaga apetyt.
* Zmniejsza agregację (zlepianie) płytek krwi, chroni więc przed tworzeniem się zakrzepów. Jest niezbędnym dodatkiem do menu osób z podwyższonym cholesterolem.
* Łagodzi bóle miesiączkowe. Warto też dodawać go do jedzenia, gdy tylko zauważymy pierwsze oznaki PMS.
* Leczy przeziębienia i przynosi ulgę chorym stawom, bo jest bogaty w substancje przeciwzapalne. Wchodzi w skład niektórych maści i plastrów rozgrzewających. Podczas masażu kilka kropli olejku imbirowego przynosi ulgę obolałym mięśniom.
* Leczy migreny - regularnie stosowany zmniejsza częstość i ilość ataków, łagodzi też towarzyszące im mdłości.
* Działa przeciwobrzękowo, bo zawarty w nim olejek eteryczny ma działanie moczopędne.
* Dba o jamę ustną. Ma działanie odkażające i odświeżające, pozostawia miły zapach w ustach. Leczy infekcje, pobudza wydzielanie śluzu. Warto płukać nim bolące gardło (do szklanki bardzo ciepłej wody wsypać 2 łyżeczki sproszkowanego imbiru).
* Zwiększa koncentrację i wydajność umysłową, bo poprawia ukrwienie mózgu. Odrobina sproszkowanego imbiru dodana do kawy, niweluje jej szkodliwe właściwości.
* Polepsza krążenie krwi, wspaniale rozgrzewa cały organizm. W medycynie chińskiej uchodzi za “gorący", powodujący ogień w ciele. Pobudza też organy płciowe. Tam, gdzie rośnie, czyli w tropikalnej Azji, używa się go jako afrodyzjak.
Uwaga : Imbir to bardzo ostra przyprawa, mająca drażniące działanie. Nie można się nią bezkarnie zajadać. Unikaj imbiru, jeśli jesteś w ciąży lub karmisz, chorujesz na przewlekłą chorobę przewodu pokarmowego, np. wrzody żołądka lub dwunastnicy, cierpisz na refluks żołądkowy.
W Polsce można kupić korzeń imbiru w całości i sproszkowany. W sklepach z orientalną żywnością dostępny jest imbir kandyzowany i marynowany - różowy i biały - który maczany w sosie sojowym jest dodatkiem np. do sushi. Warto poszukać aromatycznych cukierków i ciasteczek imbirowych. Na półkach sklepów z alkoholem znajdziemy wódkę i piwo imbirowe. Tego ostatniego nie mylmy jednak z “ginger ale”, popularnym napojem gazowanym stworzonym w Irlandii, u nas częściej występującym pod nazwą “canada dry". Na straganach w Chinach i Hongkongu oferowany jest imbir konserwowany - miękkie korzenia zatopione w zalewie z cukru.
Zobacz przepisy w których występuje składnik: Imbir
dodaj nowy przepis z wykorzystaniem Imbir
Nowe foto recenzje