Szukaj produktu
Szpinak
Szpinak to roślina pochodząca z terenów dawnej Persji, najczęściej podawany jest jako dodatek do innych potraw.
Szpinak przesmaża się z wyciśniętym ząbkiem czosnku i odrobiną śmietany/mleka na maśle. Można do tego dać szczyptę gałki muszkatołowej, wtedy świetnie pachnie. Dobry pomysł to też użycie vegety zamiast soli.
Szpinak zmniejsza ryzyko chorób nowotworowych, obniża poziom cholesterolu we krwi. Wystarczy zjadać pół szklanki szpinaku dziennie by zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka (zwłaszcza płuc ) prawie o 50%. Polecany dla palaczy czynnych i biernych. Działanie ochronne przed nowotworami jest wielokrotnie naukowo potwierdzone. Dzięki zawartości roślinnej sekretyny sok ze szpinaku zalecany jest w chronicznych schorzeniach trzustki.
Jednak jeśli chodzi o żelazo zawarte w szpinaku, warto pamiętać, że znaczna jego część ginie w przypadku obróbki kulinarnej (mycie, rozdrabnianie, gotowanie). Aby zmniejszyć skutki tego procesu trzeba unikać moczenia, drobnego siekania i długotrwałego podgrzewania. Dodatkowo warto szpinak skropić sokiem z cytryny, który częściowo „zatrzyma” żelazo.
Szpinak spowalnia trawienie tłuszczów, dzięki czemu dłużej utrzymuje się uczucie sytości. To niezawodny sposób na zgrabną sylwetkę. Wpływa korzystnie na nasz organizm. Zawiera karotenoidy, głównie beta-karoten oraz chlorofil, który blokuje mutacje. Roślina ta zawiera również witaminy i składniki mineralne, szczególnie dużo jest żelaza. Japońscy naukowcy wykazali ponadto, że szpinak obniża poziom cholesterolu. Warto więc włączyć szpinak do naszej diety.
Szpinak zawiera niezdrowy kwas szczawiowy dlatego lepiej dodać więcej mleka lub jogurtu przy przygotowywaniu posiłku, wówczas negatywne działanie kwasu szczawiowego zostanie zmniejszone.
Przypadek, w którym nie zaleca się spożycia szpinaku to chorzy z kamicą nerkową (kamica szczawianowo–wapniowa, fosforanowo–wapniowa). Wtedy lepiej jest wyłączyć produkty bogate w kwas szczawiowy (w tym szpinak) z diety.
Możemy poczuć się zaskoczeni, jak niewielkie danie powstaje z dużej torby świeżego szpinaku kupionego na straganie. Po ugotowaniu zostanie nam niewielka porcja.
Faktem jest, że gdy w 1933 roku dwóch rysowników, Dave i Max Fleicherowie, stworzyło postać marynarza zajadającego się liściastym przysmakiem, w samych tylko Stanach Zjednoczonych spożycie szpinaku wzrosło o 33 procent. Co wcale nie oznacza, że dzieci zaczęły jeść go ze smakiem.
Ale z właściwościami odżywczymi szpinaku wiąże się też pewna anegdota. Roślina ta zawdzięcza bowiem swoją sławę… błędowi pewnej sekretarki. W 1890 roku jeden z amerykańskich naukowców prowadził szczegółowe badania nad szpinakiem. Jego asystentka, zamiast wpisać w raporcie, że 100 gramów szpinaku zawiera 3 miligramy żelaza, pomyliła się i napisała 30. Dzięki jej niedopatrzeniu szpinak zyskał sławę nadzwyczaj zdrowego warzywa.
Szpinak przesmaża się z wyciśniętym ząbkiem czosnku i odrobiną śmietany/mleka na maśle. Można do tego dać szczyptę gałki muszkatołowej, wtedy świetnie pachnie. Dobry pomysł to też użycie vegety zamiast soli.
Szpinak zmniejsza ryzyko chorób nowotworowych, obniża poziom cholesterolu we krwi. Wystarczy zjadać pół szklanki szpinaku dziennie by zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka (zwłaszcza płuc ) prawie o 50%. Polecany dla palaczy czynnych i biernych. Działanie ochronne przed nowotworami jest wielokrotnie naukowo potwierdzone. Dzięki zawartości roślinnej sekretyny sok ze szpinaku zalecany jest w chronicznych schorzeniach trzustki.
Jednak jeśli chodzi o żelazo zawarte w szpinaku, warto pamiętać, że znaczna jego część ginie w przypadku obróbki kulinarnej (mycie, rozdrabnianie, gotowanie). Aby zmniejszyć skutki tego procesu trzeba unikać moczenia, drobnego siekania i długotrwałego podgrzewania. Dodatkowo warto szpinak skropić sokiem z cytryny, który częściowo „zatrzyma” żelazo.
Szpinak spowalnia trawienie tłuszczów, dzięki czemu dłużej utrzymuje się uczucie sytości. To niezawodny sposób na zgrabną sylwetkę. Wpływa korzystnie na nasz organizm. Zawiera karotenoidy, głównie beta-karoten oraz chlorofil, który blokuje mutacje. Roślina ta zawiera również witaminy i składniki mineralne, szczególnie dużo jest żelaza. Japońscy naukowcy wykazali ponadto, że szpinak obniża poziom cholesterolu. Warto więc włączyć szpinak do naszej diety.
Szpinak zawiera niezdrowy kwas szczawiowy dlatego lepiej dodać więcej mleka lub jogurtu przy przygotowywaniu posiłku, wówczas negatywne działanie kwasu szczawiowego zostanie zmniejszone.
Przypadek, w którym nie zaleca się spożycia szpinaku to chorzy z kamicą nerkową (kamica szczawianowo–wapniowa, fosforanowo–wapniowa). Wtedy lepiej jest wyłączyć produkty bogate w kwas szczawiowy (w tym szpinak) z diety.
Możemy poczuć się zaskoczeni, jak niewielkie danie powstaje z dużej torby świeżego szpinaku kupionego na straganie. Po ugotowaniu zostanie nam niewielka porcja.
Faktem jest, że gdy w 1933 roku dwóch rysowników, Dave i Max Fleicherowie, stworzyło postać marynarza zajadającego się liściastym przysmakiem, w samych tylko Stanach Zjednoczonych spożycie szpinaku wzrosło o 33 procent. Co wcale nie oznacza, że dzieci zaczęły jeść go ze smakiem.
Ale z właściwościami odżywczymi szpinaku wiąże się też pewna anegdota. Roślina ta zawdzięcza bowiem swoją sławę… błędowi pewnej sekretarki. W 1890 roku jeden z amerykańskich naukowców prowadził szczegółowe badania nad szpinakiem. Jego asystentka, zamiast wpisać w raporcie, że 100 gramów szpinaku zawiera 3 miligramy żelaza, pomyliła się i napisała 30. Dzięki jej niedopatrzeniu szpinak zyskał sławę nadzwyczaj zdrowego warzywa.
Zobacz przepisy w których występuje składnik: Szpinak
dodaj nowy przepis z wykorzystaniem Szpinak
Nowe foto recenzje